با  توام....

نه تو .....

نه...تو هم ....نه ....

 نه با هیچکدامتان نیستم...

دستها پائین ...

با همان هستم که دست را بالا نبرد ......  ....

نه..نه به اطرافتان ننگرید....

دنبال مجهولی مگردید......

همه تان میشناسیدش...... اگر نامش را بخوانم.

 

و تو........توئی که میدانی ...با توام....!

نگاهت را به زیر میفکن

که گونه های از شرم گلگونت را....

  دلتنگم ....

 

با من بگو .....

ازکدامین قبیله رمیده ای .......!

که لرزش گامهایت ......

فراموش شدگان را در رستاخیزی دیگر ......

به قیام...وا داشته است.....!

با من بگو.......

از  دیار کدامین بهاری.......!

که عطر نفسهایت ........

کویر را...به میهمانی سیلاب ...

فراخوانده است......

ای... ایستاده بر بام بلند این همه خاطره

لختی... درنگ کن

پلک ها را بر هم ...بگذار ..........

نگاه کن..

چگونه در کویر... جنگلی رویانده ای ....!

 

پلک ها را بر هم بفشر ..............و

 نگاه کن...!!!

که زیر ذره ذره ... خاک  مرده ی .... این کویر ..........

 

جوانه ای روئیده است .........!

.