این همه کرشمه...

این همه ضجه !

عاشقانه....گی ها

برای که..(چه) ؟

همانند شیون بر گوری... عزیز ! 

من که گفته بودم :

دیر بازان....

نه.....!

دیر تر 

    مراسم به خاک سپاری ام را مسرورانه جشن گرفته بودم.

 نگفته بودم !! ؟ 

به سخره ام مگیر...

اگر

می دوم...هنوز

که...

من...و

 آسمان

در طلوعی گمنام....

آن هنگام که آسمان  در آغوش گرفتن زمین را می آغازید....

   پیمان ی بستیم....

تا در مکان غروب....آن دور دست ها....

آنجا که آسمان زمین را میبوسد..

مرا در آغوش گیرد...

آسمان گفت خانه نویی برایم ساخته است.... 

 خانه ای بدون دیوار.... 

وقت تنگ است و

راه

 طولانی

خدا حافظ

 

پ.ن : امروز اومدم نطر ها را خوندم هم عمومی و هم خصوصی غرق در غرور شدم و اشک ( باور می کنی)؟ اشکامو که میشناختین اما در مورد غرور یه دفه اشتباه نکنین که بابت نوشتن مغرور شدم نه..هرگز ! داشتن شما ها منو غرق غرور کرد..پس غرورم ار شماهاست و اشکام هدیه بی ارزشی واسه قدم هاتون. (میعاد ) یه دلنوشته بود مث بقیه نوشته ها و سپهر شما ها را که تمام دنیاشین را هر جا     باشه رها نخواهد کرد..کاش میشد اسم یک یکتو نو بیارم و تشکر کنم ولی میترسم اسمی جا بیفته...پس

پایتان را میبوسم ودر مقابل عظمت و زلالی احساستان  با قلبی آکنده ازعشق زاتو می زنم.        

.